Sektor kreatywny to, w najprostszych słowach, taka dziedzina gospodarki, w której produkcja dóbr i usług opiera się na kreatywnej twórczości jednostek.

Najczęściej stosowaną w krajach członkowskich Unii Europejskiej i przyjętą również w Polsce jest definicja sektora kreatywnego sformułowana przez KEA European Affairs w raporcie „The Economy of Culture in Europe” opracowanym w 2006 roku na zlecenie Komisji Europejskiej. Raport KEA stał się najbardziej obszernym źródłem wiedzy na temat znaczenia ekonomicznego sektora kreatywnego Unii Europejskiej, ujmując w zestawieniach porównawczych dane ze wszystkich krajów członkowskich, w tym z Polski. Badanie przeprowadzone w ramach raportu dotyka również wpływu sektora na rozwój powiązanych przemysłów takich jak nowe technologie oraz eksploruje połączenia pomiędzy kulturą i innowacyjnością. Dane zawarte w raporcie stanowić mogą punkt odniesienia i bazę do porównań zmian zachodzących w sektorze w Polsce i pozostałych krajach członkowskich. Wydaje się, że z powyższych powodów, uzasadnione jest przyjęcie definicji z tego raportu jako najbardziej adekwatnej.

Sektor kreatywny obejmuje:
• główne dziedziny kultury (działania nieprzemysłowe), czyli wytwarzanie niereprodukowalnych dóbr i usług, stanowiące podstawę dla pozostałych obszarów sektora;
• przemysły bezpośrednio związane z kulturą, czyli działania mające na celu wytwarzanie dóbr i usług kulturalnych na skalę masową, takie jak produkcja audiowizualna, gry wideo, radiofonia i telewizja, fonografia, wydawnictwa książkowe i prasowe;
• przemysły kreatywne pośrednio związane z kulturą, na które składają się przedsięwzięcia, w których kultura staje się „kreatywnym” wkładem w produkcję dóbr zaliczanych do gałęzi niezwiązanych bezpośrednio z kulturą. Są to takie aktywności jak design (projektowanie mody, wnętrz, wzornictwo przemysłowe), architektura i reklama.

Kreatywność jest rozumiana jako użycie zasobów kulturalnych jako pośredniej konsumpcji w procesach produkcyjnych nie-kulturalnych sektorów, a więc jako źródło innowacji. Wymienia się również tak zwane przemysły pokrewne, na które składa się wiele gałęzi gospodarki korzystających z produktów kultury, jej przemysłów i sektora kreatywnego, np. produkcja sprzętu komputerowego, odtwarzaczy multimediów czy telefonia komórkowa.

Poniżej została zamieszczona tabela, w której przedstawiona jest klasyfikacja obszarów tworzących sektor kreatywny.

Klasyfikacja obszarów sektora kreatywnego.

Autor: Małgorzata Nowak, Fundacja Pro Cultura